สัญญาณแรกและชัดเจนที่สุด คือเวลาที่ใช้ตัดชิ้นงานขนาดเดิมเริ่มนานขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่มีเหตุผลอื่น เช่น ตัดเหล็กเพลา 50mm เดิมใช้ 2 นาที แต่ตอนนี้ใช้ 4–5 นาที

สาเหตุคือฟันของใบเลื่อยสึกหรอ ความคมลดลง แรงตัดต่อฟันน้อยลง ทำให้ต้องใช้เวลานานขึ้นในการตัดปริมาณเท่าเดิม ซึ่งยิ่งเพิ่มภาระต่อมอเตอร์ด้วย

เมื่อใบเลื่อยสึกไม่สม่ำเสมอ ฟันแต่ละซี่จะตัดไม่เท่ากัน ทำให้ใบเลื่อยเดินออกจากแนวที่ตั้งไว้ รอยตัดเอียง หรือผิวตัดขรุขระ แม้จะตั้งเครื่องถูกต้องแล้วก็ตาม

ปัญหานี้ส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพชิ้นงาน หากเป็นงานที่ต้องการความแม่นยำสูง เช่น ตัดเหล็กสำหรับงาน weld ต่อ หรืองาน machining ต่อ — ความคลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อยก็ส่งผลต่อสเต็ปถัดไปทั้งหมด

นำใบเลื่อยออกมาแล้วมองตามแนวฟัน หากพบว่ามีฟันหายไป บิ่น หรือแตก แม้แต่ 1–2 ซี่ ก็ไม่ควรใช้งานต่อ เพราะฟันที่หักจะทำให้ฟันข้างเคียงรับภาระมากขึ้น และพังตามกันเป็นลูกโซ่

สาเหตุของฟันหักบ่อยๆ ได้แก่ การเลือก TPI ไม่เหมาะกับวัสดุ (ฟันหยาบเกินตัดวัสดุบาง), แรงกดมากเกินไป, หรือวัสดุแข็งเกินกว่าที่ใบเลื่อยนั้นรับได้

ใบเลื่อยที่ไม่คมต้องออกแรงมากขึ้นในการตัดวัสดุ ความฝืดสูงขึ้น ทำให้เกิดความร้อนสะสมสูงมากที่จุดตัด หากน้ำหล่อเย็นเริ่มเดือดหรือระเหยเร็วผิดปกติ นั่นเป็นสัญญาณที่ชัดเจนมากว่าใบเลื่อยกำลังต่อสู้กับงาน ไม่ใช่ตัดงาน

นอกจากใบเลื่อยเสียหาย ความร้อนสูงยังส่งผลต่อเนื้อโลหะที่ตัด ทำให้เกิด heat affected zone ซึ่งอาจเปลี่ยนสมบัติทางกลของชิ้นงานได้

เครื่องเลื่อยสายพานที่ปรับตั้งถูกต้องและใบเลื่อยดี จะทำงานอย่างนุ่มนวล เสียงสม่ำเสมอ หากเริ่มได้ยินเสียงกระตุก สั่น หรือมีเสียงกระแทกเป็นจังหวะ มักหมายความว่า:

มีรอยแตกร้าวบนใบเลื่อย (crack) ที่ยังไม่ขาดสมบูรณ์ — อันนี้อันตรายมาก ควรหยุดเครื่องทันทีและตรวจสอบ หรืออาจเป็นการสึกหรอไม่สม่ำเสมอ ทำให้ความตึงตัวของใบเลื่อยไม่เท่ากัน